Müşterilerimizle yapay zekâ ile geliştirme hakkında konuştuğumuzda ilk soru genellikle teknik değil: "Peki bunu kim kontrol ediyor?" Haklı bir soru. Bir ERP sisteminde yanlış bir satır kod, bir ay sonra muhasebede fark edilen bir hata olarak geri dönebilir.
Bu yazıda kendi çalışma düzenimizde bu soruya nasıl cevap verdiğimizi anlatıyoruz.
Dört onay noktası
Claude ile yürüttüğümüz her işte dört yerde bir insan durur:
- Analiz onayı. Claude talebi ve mevcut sistemi inceleyip bir analiz dokümanı hazırlar. Analist bunu okur, düzeltir ya da onaylar.
- Kod onayı. Kod, analistin açık "geliştirmeye başla" onayı olmadan yazılmaz. Bu, en çok vakit kazandıran kural oldu; yanlış anlaşılmış bir talebin üzerine kod inşa etmeyi engelliyor.
- Derleme, senkronizasyon ve test. Bunlar insan eliyle, Visual Studio'da yapılır.
- Check-in ve canlıya alma. Kaynak denetimine ne gireceğine ve neyin canlıya çıkacağına ekip karar verir.
Bunlara ek olarak tek bir sert kural var: canlı sisteme yazma yetkisi yok. Claude geliştirme ortamında çalışır; canlıya ancak bir şeyi okumak gerektiğinde bakılır.
Kurallar hatırlanmaz, çalıştırılır
İlk aylarda kurallarımızı bir doküman olarak yazmıştık. Sonra fark ettik ki yazılı kural, yoğun bir günde unutulan kuraldır. Hem insan hem yapay zekâ için.
Bu yüzden kuralların bir kısmını çalışma düzeninin içine gömdük. Örneğin:
- Bir dosya düzenlenmeden önce kaynak denetiminden çıkışı alınmış olmalı.
- Değişen her nesne Visual Studio projesine eklenmiş olmalı.
- Her kod değişikliğine bir açıklama düşülmeli.
Bu kontroller Claude'un çalışma ortamında otomatik olarak devreye giriyor. Kural ihlal edilirse iş ilerlemiyor. Böylece "unuttum" diye bir durum kalmıyor.
"Claude + tarih + sebep"
Bizim için en değerli alışkanlıklardan biri şu oldu: Claude'un dokunduğu her kod değişikliğinin yanında tek satırlık bir açıklama var. Kim yaptı (Claude), ne zaman, ve neden.
Ayrıca Claude'un oluşturduğu yeni nesneler ayrı bir önek alıyor. Böylece bir nesneye baktığınızda onu yapay zekânın mı, bir geliştiricinin mi oluşturduğunu hemen görebiliyorsunuz.
İlk bakışta bürokratik görünebilir. Ama bir yıl sonra bir hatanın kaynağını aradığınızda, ya da bir denetimde "bu kodu kim yazdı" sorusu geldiğinde, bu satırlar çok işe yarıyor. Neyin yapay zekâdan, neyin insandan geldiği tartışma konusu olmaktan çıkıyor.
Test nerede?
Burada da dürüst olalım: testler her projede otomatik değil. Claude test senaryolarını hazırlıyor, bazı projelerde arayüz testlerini otomatikleştirdik. Ama derleme ve testin son sözü ekipte. "Yapay zekâ yazdı, yapay zekâ test etti, canlıya çıktı" diye bir akışımız yok ve olmasını da istemiyoruz.
Neden bu kadar kural?
Çünkü hız, ancak güvenle birlikte değerli. Yapay zekâ bize analizde, kodda ve dokümanda ciddi bir hız kazandırıyor. Bu hızı korumanın yolu, her adımın bir sahibi olduğunu bilmekten geçiyor. Müşterimiz de, biz de rahat uyuyoruz.